هیچ فکر کردیدما آدمها در طی زندگی چه نقشهائی را بازی می کنیم که گاه از سر اجباراست وگاه از ناآگاهی و گاهي خودمون هم نمي دونيم چرا و از سر چي ... ؟ و اينكه همه ما به نوعی هنرپیشه ایم  ؟ اینکه گاه و بیگاه در گم کردگی اصل خویش وارد نقشی می شویم و چه ماهرانه ايفاي نقش می کنیم و آنقدر در نقشهامون فرو ميرويم كه خودمون هم باورش مي كنيم يادمون مي ره كه ....... نقشه رفيق ... بي خيال ....ولي ايكاش با اين ايفاي نقش قدرت انتخاب آخر داستان را هم داشتيم ايكاش ميشد صحنه رو اونطوري كه مي خواستيم تموم كنيم و ترك كنيم اگه مي شد نقشهايي رو كه دوست داشتيم بازي كنيم كاش مي شد نقش خودمون رو بازي كنيم خود خودمون .....كاش مي شد سكانسهاي ناخوشايند را از ذهنمون پاك كنيم پلانهاي خوشايند رو هر چقدر دلمون مي خواست الكي تكرار كنيم هر روز رو همون روز زندگي كنيم  آخ اگه مي شد ...... چي مي شد .....