حرف ...
بیدل دهلوی میگوید: آنچه در سینه دارم باید راه بلندی طی کند که با هوا درآمیزد و به زبان برسد و از لب بیرون بجهد اما قلب من آنقدر آتش دارد و نفس من چنان سوزناک است که هر کلمهای را پیش از گفتن خاکستر میکند...
"مدعا از دل به لب نگذشته میسوزد نفس
اینقَدَر دارد خموشی آتش پنهانِ ما"
آه ...
بازدمی عمیق...
اینها خاکسترِ کلماتِ گفتهنشده است
آه! آقای بیدل... آه!
آبان سال ۵