« درون من جایی است که تنها در آن زندگی میکنم »         جبران خلیل جبران

تنهایی گلیمی نیست که زیر پای هر کسی پهن کنی...پنهانش میکنی تا تاراج

نشود...گلیمی تا خورده در پستویی تاریک....ذهنت که مور مور شد تازه میفهمی 

مور  ذره ذره ،تار به تار،پود به پود گلیمت را جویده است...وحالا این تویی با گلیمی که نمیتوانی زیر پای ناکسی پهن کنی چه رسد به کسی!