زلف آشفته وخوي كرده و خندان لب و مست 

پيرهن چاك و غزلخوان و صراحي در دست

نرگسش عربده جوي و لبش افسوس كنان    

نيــــمه شب يـــــار به باليـــن من آمد بنشست

سر فرا گوش من آورد و به آواز حزين   

گفت : اي عاشق ديـــــوانه من ، خوابت هست ؟!!