امیدهای جعلی، ناامیدی‌های بزرگتری به بار می‌آورند. وقتی با امیدهای موقت دلت را گرم کنی ... یکی‌دو روز حالت خوب است... شاید هم این جز فریبی آگاهانه نیست ... اما به‌هر‌حال ... حقیقت با موج‌های بلندش از راه می‌رسد... و تو را می‌بلعد... و اما آدمی در این بلعیده شدنهاست که پخته میشود . به نظرم پذیرش بخش اعظمی از پخته شدن هست... اگر بپرسند بعد از پذیرش چه چیزی نشان پختگی است میگم اصرار نکردن روی هیچ چیز این دنیا... هر چه زمان میگذرد بیشتر در ناپایداری همه چیز گم میشویم و در پایداری خود غرق ....

20 آبان 1402